تاریخ: 5 April, 2020

پایه گذار دانشگاه بزرگ اسلامی

پیشوای پنجم در مدت امامت خویش، و در همان شرایط نامساعد،بنای دانشگاه بزرگ اسلامی را پی ریزی کرد و پس از ایشان فرزندش امام صادق(علیه السلام) آن را به اکمال رساند.

اول رجب سال ۵۷ قمری، خانه چهارمین سلاله علوی و فاطمی در مدینه حضرت علی بن الحسین امام سجاد (علیه السلام)، منور به نور کودکی شد که او را هم نام جدش محمد گزاردند. در تمام آن روز و شب از صورت و دست های آن امام نوری درخشان ساطع بود. مادر بزگوار ایشان ام عبدالله فاطمه دختر امام حسن مجتبی(علیه السلام) بود. بنابراین امام باقر(علیه السلام) هم از طریق پدر هم از طریق مادر نسب شریفش به پیامبر(صلی الله علیه و آله) و امیرالمومنین(علیه السلام) می رسد.

او را به خاطر شباهت به جدش “شبیه” نام نهادند. او همان کودکی بود که پیامبر(صلی الله علیه و آله) به جابر بن عبدالله انصاری فرمود: جابر تو او را خواهی دید؛ سلام مرا به او برسان. همچنین رسول خدا(صلی الله علیه و آله)در وصف او فرمود: فرزندم از نسل حسین(علیه السلام) علم دین را می شکافد. بدین سبب او را باقرالعلوم نامیدند. چهار ساله بود که به همراه پدر راهی دیار کربلا شد و همه وقایع کربلا و اسیری در کوفه و شام را در ذهنش ثبت نمود. بعد از واقعه دلخراش کربلا، سی و پنج سال به همراه پدرش علی بن الحسین(علیه السلام) زندگی کرد. خلفای زمان ایشان به استثنای عمربن عبدالعزیز، همگی در ستمگری و استبداد تفاوتی از نیاکان خویش نداشتند.

پایه گذار نهضت عظیم علمی

پیشوای پنجم در مدت امامت خویش، و در همان شرایط نامساعد، بنای دانشگاه بزرگ اسلامی را پی ریزی کرد و البته پس از ایشان فرزندش امام صادق(علیه السلام) آن را تکمیل نمود. شیعه همواره رشد و اعتلای خودش را مدیون خدمات امام باقر و صادق(علیهم السلام) می داند. تکاپوی عباسیان برای رسیدن به حکومت و تلاش امویان برای ماندن در راس قدرت، زمینه را فراهم آورده بود که امام باقر(علیه السلام) بتواند، معارف ناب فقهی ، تفسیری، کلامی، حدیثی و… اسلام ناب را به شاگردانی که بعدها در ردیف اصحاب اجماع شیعه قرار گرفتند؛ تدریس نماید. به عنوان نمونه محمد بن مسلم آن صحابی بزرگ بیش از سی هزار حدیث از این امام بزرگوار نقل کرده است.

خصوصیات امام

شیخ مفید می نویسد: امام باقر(علیه السلام) در علم، زهد و بزرگواری بر همگان برتری داشت. مقام علمی ایشان مورد تصدیق دوست و دشمن بود. در علم دین و آثار و سنت و علم قرآن و سیره اسلام و… به قدری روایات و احادیث از ایشان به یادگار مانده که از هیچ یک از فرزندان امام حسن و حسین(علیه السلام)، به جا نمانده بود.

سرانجام آن امام بزرگوار در هفتم ذی الحجه سال ۱۱۴ هجری به شهادت رسید.

حجه الاسلام رضائی طلب/مدیریت تبلیغ حوزه علمیه خراسان

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *